In de aankomst hal sprak ik een vrouw. Zij was juist aangekomen uit Dublin. Ze kwam in Nederland voor een conferentie. We spraken in het engels. Ze vroeg of ik iemand op kwam halen ik zei “I am airport chaplain”, ik ben luchthavenpastor. “So you are a religious person”, dus u bent een religieus person. Ik zei ja, dat ben ik. Later dacht ik er over na. Ben ik een religieus persoon? In het engels klinkt het natuurlijk anders dan in het nederlands. Maar op het vliegveld ben ik wel degelijk een persoon die religie representeert. Temidden van alle drukte, al die mensen die onderweg zijn, al die mensen die door die terminal heenlopen, ben ik degene die er voor staat, dat gebed en stilte van belang zijn. Dat het van groot belang is, dat een mens ook eens tot rust mag komen, dat God liefde is. Ik zou in mezelf in eerste instantie niet een “religious person” noemen, maar het leuke van het vliegveld is, dat iemand anders mij zo noemt. En dan kan ik deze benaming, inderdaad aannemen.
Mirjam van Nie