In de aankomsthal van het vliegveld sprak ik een vrouw. Zij kwam haar dochter, met haar twee kinderen ophalen. Ze wonen in Spanje, de dochter is getrouwd met een spanjaard. Ze zei, “mijn zus heeft haar kleinkinderen om de hoek wonen, zij ziet ze een paar keer per week. Ik zie mijn kleinkinderen drie keer per jaar”. Ik zei “dat valt zeker niet mee voor u”. Ze vertelde dat ze veel contact hebben via facetime, maar dat dat natuurlijk niet hetzelfde is, als iemand kunnen omhelzen. Heel regelmatig ontmoet ik mensen met familie in een ver land. Aan de ene kant zijn ze blij, dat ze hun familieleden weer zullen ontmoeten, aan de andere kant, is er het verdriet om die afstand. Deze vrouw vertelde mij openhartig haar verhaal. Toen haar dochter en de twee kinderen uit de schuifdeuren kwamen, en ze elkaar begroet hadden, keek de vrouw nog naar me om, en zwaaide naar me. Luchthavenpastoraat is de bagage van mensen iets lichter maken.

Mirjam van Nie

In de aankomsthal van het vliegveld sprak ik een vrouw. Zij kwam haar dochter, met haar twee kinderen ophalen. Ze wonen in Spanje, de dochter is getrouwd met een spanjaard. Ze zei, “mijn zus heeft haar kleinkinderen om de hoek wonen, zij ziet ze een paar keer per week. Ik zie mijn kleinkinderen drie keer per jaar”. Ik zei “dat valt zeker niet mee voor u”. Ze vertelde dat ze veel contact hebben via facetime, maar dat dat natuurlijk niet hetzelfde is, als iemand kunnen omhelzen. Heel regelmatig ontmoet ik mensen met familie in een ver land. Aan de ene kant zijn ze blij, dat ze hun familieleden weer zullen ontmoeten, aan de andere kant, is er het verdriet om die afstand. Deze vrouw vertelde mij openhartig haar verhaal. Toen haar dochter en de twee kinderen uit de schuifdeuren kwamen, en ze elkaar begroet hadden, keek de vrouw nog naar me om, en zwaaide naar me. Luchthavenpastoraat is de bagage van mensen iets lichter maken.

Mirjam van Nie