In de aankomsthal sprak ik een ouder echtpaar. Ze waren zojuist aangekomen van een reis naar Marokko. Veertig jaar geleden waren ze vanuit Marokko naar Nederland gekomen. Ze waren gaan wonen in Sittard, waar de man in een fabriek had gewerkt. Hun kinderen waren in Nederland naar school gegaan, en hadden nu een goede baan. Nu was hij met pensioen, ze hadden tijd en geld om te reizen en waren op bezoek bij familie geweest. Het is altijd bijzonder als mensen hun levensverhaal vertellen, maar het mooiste was, dat dit alles mij verteld werd werd met een prachtig Limburgs accent. Deze mensen hadden de stap gewaagd naar Nederland te komen, en ze hadden een goed leven gevonden, voor hen en voor hun kinderen. En dat mooie accent is een duidelijk teken van hoe ze hun plek gevonden hadden.
Mirjam van Nie